شروع
دسامبر 17, 2007
حس و حال نوشتن نيست.اگرچه آنقدر مطلب براي نوشتن زياد است كه نميداني كدام را بايد بنويسي. فايدهاش چيست؟ وقتي كه اندك زماني بعد دوباره مسدود ميشوی و باز بايد به گوشهای ديگر از وبلاگستان مهاجرت كني.
قرار نيست اينجا خانه دوم باشد.از نظر من تنها همان وبلاگ اصلي خانه است.اين وبلاگ يا هرجايي ديگر حكم مسافرخانه بين راهی را دارد. اما اگر زندگی ديجيتالم شبيه زندگي واقعي شود بايد باری ديگر طعم تلخ دربدری دائمي را بچشم. چاره چيست؟
اگر دوستان كمك كنند وبلاگ اصلي از قيلطر خارج شود، باز به همان روال سابق خواهم نوشت. اما در اينجا يا هرجايي ديگر دست و دلم به نوشتن نميرود.
فعلا اينجا را راه انداختهام.اگر 1000 سال هم اينجا بنويسم باز مكاني موقت است و در حسرت برگشت به خانه خود ميمانم.بهمين دليل آرشيو و كامنتها و … و در يك كلام تمام زندگيم را در همانجا باقي گذاشتم و بدينجا منتقل نكردم تا هميشه بدانم كه اينجا موقت است.
در لينكدوني اين وبلاگ سعي خواهم كرد فقط وبلاگهای جديد و همچنين تازه نفس را بگذارم.برای اين كه بهتر و بيشتر ديده شوند.
حرف برای گفتن بسيار است. اما از كدامها بايد گفت؟ از آنهمه حرف كه در دل تلنبار شده كداميك ميتواند حق مطلب را ادا كند.
بايد گذاشت و گذشت.
دسامبر 17, 2007 at 9:02 ب.ظ
سلام دکتر
مهم اینه که شما بنویسین
و ما بخونیم
دسامبر 18, 2007 at 9:10 ق.ظ
سلام دکتر جان.حیف که نمیتونم برای خارج شدن از قیلطر کمکی بکنم.اما واقعا خوشحالم که دوباره شروع کردید.”باید گذاشت و گذشت” موافقم.
دسامبر 18, 2007 at 4:56 ب.ظ
بارالها، تو کز محنت دیگران بیغمی نشاید که نامت نهند هو! دکتر عزیز وردپرس را شاکریم که این اجازه را به شما داد تا باز هم فرت و فرت مطلب از خود در کنید و گوگلریدر ما را پربارتر از اینکه هست بفرمایید. باور کنید من خودم به شخصه از استفتا و مطلبنویسی زدهام و در حال لعن و نفرین آن سامانده بیدر و پیکر یهوری هستم که اینگونه شما را به خاک و خون و دربدری و خانهبدوشی مجبور ساخت. هر چه که بود گذشت حالا که اینجا هستی لطفآ انقدر زیرآب s بالاترین را نزن خدا رو خوش نمیاد بذار مؤمنین امتیازشان را بدهند. و صل الله علیکم و رحمة الله و آل طیبین الوبلاغرین.
دسامبر 18, 2007 at 9:31 ب.ظ
سلام دکتر. متاسفم
انشالله روز خوشی نبینن که دکتره ما رو …تر کردن.
من براتون دعا میکنم ….ترتون رو وردارن. بای
دسامبر 19, 2007 at 9:29 ق.ظ
دکترجان معتقدم نمی شه گذشت ولی گه گاه باید گذاشت
خیلی خیلی خوشحالم که می نویسید. داشبورد وردپرس فارسی بدون وب2 واقعا یه چیزی کم داشت. امیدوارم این آدرس به زودی آفت نخوره و البته امیدوارم که اگر هم چنین شد شما همونطور که با کوچ اجباری از خانه دلسرد نشدین، دلسرد نشین و برین سراغ شماره بعدی!
امیدوارم همواره موفق تر از قبل باشید
دسامبر 19, 2007 at 12:55 ب.ظ
با درود فراوان
هرچند گفتين كه موقتيه ولي باز هم مبارك باشه. من دعا مي كنم دوباره به خانه ي اصلي خودتان برگرديد. اميذوارم همه چيز روبه راه بشه. من به ديدن هر دو خانه تان ميام. حتي توي خانه ي قبلي هم خيلي چيزها هست كه من مي حوام ياد بگيرم . چون قبلا كه اونا رو مي خوندم خودم هنوز به وردپرس نيامده بودم و نمي توانستم از آن ها استفاده كنم. خيلي خوش حالم كه مي نويسيد و ما را تنها نگذاشتيد.
دسامبر 21, 2007 at 8:12 ب.ظ
سلام دوست عزیز از بابت مسئله ی …ترینگ متاسفم.شما را که حجب و حیا دارید سانسور می کنند و من بی چاک و دهن را به حال خود می نهند.عجب از این نهنگان!
دسامبر 23, 2007 at 9:28 ب.ظ
من متوجه نشدم چرا شما وبلاگتون رو عوض کردید؟! بهتر نبود بجای اینکار یک domain ثبت کنید و حتی بدون هاستینگ از فوروارد روی https استفاده میکردید؟