ترك اعتیاد 2

قسمت اول را مي‌توانيد اينجا بخوانيد [متن زير مجموع 5 پست از وبلاگ قبلي است ]:

3-اعتياد هيچگاه به‌تنهايي نيست:اگر كسي بگويد تنها مشكل زندگيش مصرف مواد است به احتمال بسيار زياد مشكلاتي دارد كه شايد خودش نيز از ان اگاه نباشد.معمولا اكثر افراد مشكلات كاملا اشكار دارند.مثلا اختلافات خانوادگي-بيماري‌هاي جسمي-افسردگي-….-و خب از همه بيشتر اختلالات شخصيت در همراهي با مصرف مواد ديده مي‌شود.هنوز ثابت نشده‌است كه اختلال شخصيت فرد را به اعتياد مي‌كشاند يا اعتياد ايجاد اختلال مي‌كند .در هر صورت چه مرغ اول باشد چه تخم‌مرغ اين را بدانيد كه همراهي اعتياد با مشكلات جانبي روند درمان را سخت‌تر مي‌كند.دو اختلال شخصيت بر اساس امارها همراهي بيشتري با اعتياد دارند:1-ضد اجتماعي  2-مرزي يا بوردرلاين.

اينكه اينها چيستند مهم نيست.فقط بدانيد كه بايد نگاهتان را نسبت به اين پديده كمي دقيقتر كنيد و بدانيد اعتياد اتفاقي با ريشه‌هايي عميق و پيچيده است

4-اولين قدم جهت شروع ترك:با اينكه مخالف كاركردن پزشكان عمومي در اين بخش نيستم اما توصيه اكيد مي‌كنم جهت شروع روند  درمان حتما با يك روانپزشك مشورت كنيد.در بهترين و علمي‌ترين شرايط احتمال برگشت هست(با در‌صد بالا).پس تصور كنيد در شرايط غيراستاندارد اوضاع چگونه است؟

5-از كلينيك‌ها نترسيد:از انجايي كه اعتياد علل زيادي دارد ديده شده تنها روشهايي موفقيت دارند كه به تمام علل بپردازند.در سراسر دنيا كلينيك‌هاي متادون راه‌اندازي شده‌است.تجربه درمان در مطب‌ها غلط اگر نباشد اما به‌خوبي كلينيك‌ها نيست.در كلينيك‌ها يك اجتماع مبتلايان ايجاد مي‌گردد  كه بسيار موثر است در جايگزين كردن اين اجتماع بجاي دوستان قديمي.البته مسئولين مراكز بيماران با مشكلات كم را بايد از افراد پرعارضه بطور نامحسوس جدا نگهدارند.

6-تيم درماني:بپذيريم و بپذيريد كه اعتياد اتفاقي نيست كه تنها يك نفر بتواند درمانش كند.يك راهنمايي ساده:حداقل افراد تيم درماني بايد 3 نفر باشند:يك روانپزشك-يك پزشك عمومي-يك روانشناس.البته شخصا اعتقاد دارم كه بودن يك مددكار اجتماعي به همان ميزان ضروري است.پس افراد را براي ترك به مطب‌ها نبريد بايد براي درمان چند نفر اقدام كنند.فراموش نكنيد درمان دارويي فقط 10% درمان است.علت شكست‌هاي درماني زياد اين است كه هيچ‌كسي اهميتي براي درمان‌هاي روانشناختي(غير دارويي) قايل نيست.اين اتفاق فقط محدود به ايران نيست.در تمام دنيا اين مشكل هست.شما هم مي‌خواهيد مثل اكثريت اين اشتباه را تكرار كنيد؟

7-شروع درمان:خب تا اين‌جا تاحدودي با مسايل اوليه اشنا شديم.حالا مي‌خواهيم شروع كنيم.از شروع مصرف مواد مخدر تا هنگامي كه شخص خسته شده ومي‌خواهد ترك كند را به 5 مرحله تقسيم مي‌كنند .در شروع ماجرا معمولا شخص در مراحل اول يا دوم هست.در اين مراحل ابتدايي فرد مبتلا نه‌تنها از مصرف مواد مخدر احساس ناراحتي نمي‌كند بلكه ان را چيز مفيدي مي‌يابد.معمولا شخص هيچ‌گونه استدلالي را در مورد مضرات مواد نمي‌پذيرد.معمولا در اين مراحل متقاعد كردن شخص تنها از دست زبده‌ترين روانپزشكان و روانشناسان شايد! برايد.پس تا زماني كه خود شخص تمايل به ترك نداشته باشد عملا كاري چندان نمي‌شود انجام داد.تازه بسياري نيز با اين تفكر ترك مي‌كنند كه پس از يك دوره ترك لذت مصرف مواد برايشان بيشتر شود.در اصطلاح خودشان بيشتر نشئه شوند!

پس فردي را داريم كه خودش مي‌خواهد ترك كند و شما مي‌خواهيد به او كمك كنيد.حالا اولين قدم ان است كه  نزد يك روانپزشك رفته تا بر اساس تشخيص مشكل اصلي و مشكلات جانبي ان يك plan درماني را بچيند.تجويز دارو اخرين مرحله است.برنامه‌هاي جلسات روانشناختي؛ در صورت نياز اقدامات مددكاري و يا ويزيت بيماراني كه زمينه‌اي از بيماري جسمي داشته باشند همگي در ان پلان  اورده مي‌شود. بر حسب نياز بيمار دوره درماني از يك ماه تا چندين ماه ممكن است طول بكشد.

8-الگوهاي درمان:روشهاي درماني بسيار زياد است.تنوع انها زيادند و عملا تشخيص اينكه كدام الگو مناسب چه‌كسي است نياز به تجربه زيادي دارد.اگر مي‌خواهيد دقيق و علمي برخورد كنيد موارد زير را در نظر بگيريد:

1- مهمترين كار شما انتخاب گروه درماني است.از انجا كه ترك‌اعتياد هميشه طرفداران زيادي دارد متاسفانه افراد زيادي يا در اثر سهل‌انگاري يا سودجويي دنبال منابع مادي در اين قضيه هستند و توجه چنداني به درمان دقيق نشان نمي‌دهند.اگر گروه درماني بخواهد درست و علمي كار كند ترك‌اعتياد كاري پرزحمت است و درامد ان نسبت به مشكلاتش بسيار كم است اما اگر بي‌توجه‌و بي‌مسئولانه برخورد كنيم كاري بسيار پولساز است.متاسفانه بعضي از همكاران تبديل به “قاچاقچي‌هاي قانوني” شده‌اند.پس در انتخاب گروه درماني به اين نكات دقت كنيد.

2- پس از انتخاب درست تقريبا كار چنداني وجود ندارد.سوالهاي خود را با تيم‌ درماني درميان بگذاريد.اما يك نكته بسيارمهم:مطلقا در روند درمان دخالت نكنيد.متاسفانه يكي از علل شايع شكست‌هاي درماني دخالت‌هاي نابجا و خودسرانه ديگران در روند درمان است.بهيچ‌وجه از پزشكان درمانگر نخواهيد كه روش‌درماني را بر اساس سليقه شما برپا كنند.اگاه باشيد كه وظيفه اصلي شما نظارت كلي بر روند درمان است وهمكاري و هماهنگي كامل با گروه درمانگر.

3- براي تمام مسائل جزيي و بي‌اهميت از درمانگران مشاوره بگيريد:نوع تغذيه-روش برخورد شما با رفتارهاي احتمالي فرد در هنگام ترك-روش برخورد با دوستانش-نوع صحبت كردن با وي و….

4- بطور مرتب با درمانگران ارتباط داشته با‌شيد و سير درمان را پيگيري كنيد.از ياد نبريد كه درمان پروسه اي طولاني است و نياز به صبر بسيار دارد.

5- جلسات مشاوره‌اي روانشناختي را كه جزء اصلي درمان است را حتما پيگر باشيد.براي عزيزتان جا بياندازيد كه اين قسمت بيش از بقيه قسمت‌ها اهميت دارد.اعتياد در حقيقت فقط مصرف يك ماده نيست اعتياد يك روش زندگي است.تا وقتي كه روش زندگي از فرم اعتياد تبديل به فرم نرمال بقيه افراد جامعه نشود در حقيقت ريشه‌هاي اعتياد را دست نخورده گذاشته‌ايد.اين ريشه‌ها هر روز كه باشد دوباره درخت جهنمي خود را مي‌روياند.

تست اعتياد:

امروزه براي بسياري از كارها از تست اعتياد استفاده مي‌شود.براساس امار و همچنين نظر شخصي به‌شما مي‌گوييم كه يك تست اعتياد به‌تنهايي هيچ چيز را اثبات نمي‌كند.امكان تقلب در ان بسيار زياد است:

1- قبل از ازدواج تست اعتياد مي‌گيرند:براي منفي كردن تست راههاي تقلب زيادي وجود دارد.شايد شما ندانيد! اما معتادان معمولا مشاورهاي فوق‌العاده‌اي براي دوستانشان هستند.من‌بسياري ازاين روشها را از انها ياد گرفتم.ممكن است چند روز مصرف نكنند يا موادي بخورند كه در نشان‌دادن ماده‌مخدر در ادرار تاثير بگذارد.مي‌دانيد كه كيت‌هاي سنجش اعتياد در ازمايشگاههاي ما چقدر پيشرفته‌ است!!! از تقلبهايي كه در ازمايشگاهها مي‌شود نگويم كه دلتان خون مي‌گردد!

2- هنگام استخدام وهمين‌طور از كارمندان تست مي‌گيرند:تورو خدا يكي به اينها حالي كند كه معتادان را افرادي هالو فرض نكنيد! باور كنيد كه اگر يك معتاد بخواهد كاري بكند هكرهاي روسي هم بايد در برابرشان لنگ بياندازند!!(من به‌همين دليل عاشقشان هستم!همه ان‌ها را دستكم مي‌گيرند و انها هم كارخودشان را مي‌كنند)

3- بعضي اوقات تست‌ها را بدون اطلاع قبلي مي‌گيرند .مثلا در ارتش قسمت بازرسي به‌يكباره از افراد مشكوك تست  مي‌گيرد.خب فرض كنيم جواب مثبت شد.حالا چي؟جريمه؟زندان؟…تا روزي كه من در مكان‌هاي نظامي بودم كسي را نديدم كه حتي تصميم به ترك بگيرد.چه برسد به انكه بر اثر اجبار ترك انجام شده ‌باشد.

4- خب! حالا چي؟ نتيجه‌گيري اخلاقي اين است كه اگر مي‌خواهيد از تست اعتياد جهت مچ‌گيري يا ترك‌دادن ديگران استفاده كنيد “اب در هاون كوبيدن است”.به زبان عاميانه:  «علافيد»!