مرگ: دوست دارید بدانيد يا نه؟

دسامبر 22, 2007

علم پزشكی پيشرفتهای بسياری داشته است.بسياری از بيماريها درمان مي‌شوند.اما هنوز هستند دسته‌ای از بيماريها كه علم پزشكی درمان قطعی برای آنها نيافته. متاسفانه در بعضي از اين بيماريها وقتي كه به تشخيص  مي‌رسيم، مي‌توان زمانی تخميني برای پايان زندگی شخص حدس زد. اين زمان همانگونه كه گفته شد تخميني است و هرگز به معنای زمان مطلق مرگ نيست. اما تجربه پزشكان – و نه غيرپزشكان- نشان داده كه در اكثر موارد – و نه همه موارد- اين زمانها تقريبا صحيح هستند.

شخصا هنوز در چنين موقعيتي قرار نگرفته‌ام.اما برای بسياری از همكاران رخ مي‌دهد كه معاينه كامل يك بيمار به همراه نتايج آزمايشات متعدد به او ثابت مي‌كند كه بيماری فلان مسجل است و برطبق علم پزشكی و با توجه به درمانهایی كه تاكنون برای اين بيماری وجود دارد ، اين شخص حداكثر فلان مدت زنده خواهد بود.

در اين موارد اكثر همكاران روشی محافظه‌كارانه را در پيش مي گيرند؛ به آرامی و بدون ايجاد تشويش سعی مي‌كنند كل قضيه را برای اطرافيان آن بيمار به دقت توضيح دهند. اما تقريبا در اكثر موارد پزشك چيزی به شخص بيمار نخواهد گفت. از آن طرف اكثر خانواده‌ها نيز اين موضوع را تا مدتها- و گاه تا پايان بيماری- از خود شخص مخفي نگاه مي‌دارند. اين كه آيا اين شيوه درست است يا خير بحث اين نوشته نيست.

سوال: اگر شما – بله! شخص شما – آن بيمار مفروض باشيد و پزشك مقابلتان هم كسی چون من باشد، خواست شخصی شما چيست؟ آيا مي‌خواهيد اين موضوع را مستقيم به خود شما بگويم؟ يا ترجيح مي‌دهيد اين موضوع به خانواده‌تان موكول شود.(لازم به گفتن نيست كه پزشك  با تمام مهارت خود موظف است كه اعلام اين خبر را بگونه‌ای انجام دهد كه موجب تشويش بيهوده شما نشود؛ هدفش آگاه‌سازی شما باشد و با فرض معقول بودن واكنش شما، بتواند با دادن اين اطلاعات تا آنجايي كه ممكن است با درمانهای لازم كيفيت و كميت زندگی باقي‌مانده را افزايش دهد و از همه مهمتر به حق طبيعي شما مبني بر دانستن اين موضوع احترام بگذارد).

سوال مكمل: اگر اين اتفاق برای يكي از اعضاء خانواده شما رخ دهد ترجيح مي‌دهيد پزشك به او بگويد؟ يا شما كم‌كم به او بگوييد؟ يا اينكه اصلا به او نخواهيد گفت؟

توضيح: هدف از اين سوال يك بررسي علمی و ارائه آمار نيست. هدف آن است كه تصورات و توقعات شخص شما را بدانم و بدانيم. چون تاكنون در اين زمينه‌ها هميشه چيزهايي را حفظ كرده‌ايم و به آن عمل كرده‌ايم؛ بي‌آنكه از افراد اجتماعمان پرسيده باشيم شما كداميك را ترجيح مي‌دهيد و چرا؟ لااقل شنيدن عقايد تحصيلكردگان اجتماع و احترام به نظر آنها در اين زمينه كار باارزشی است.

Advertisements

16 Responses to “مرگ: دوست دارید بدانيد يا نه؟”

  1. amin Says:

    سوال سختیه! دونستن حق انسانه و ندونستن باعث عمر بیشتر انسان!!!
    برای ما که این اتفاق افتاد، چیزی نگفتیم و اثر کرد.حالا شاید مورد ما استثنائی بوده!
    سوال های سخت میپرسی ها
    اگه من مریض باشم مصرم بدونم و اگه یکی از بستگانم ، بستگی داره به شناختی که ازش دارم!

  2. maryamss Says:

    واقعیتش اگر خودم بیمار باشم دوست دارم که هر چه زودتر با خبر شم.ولی برای نزدیکانم خوب بستگی به روحیه افراد داره.بعضی ها منتظرن تا بهشون خبر مردنشونو بدن. در این حالت من ترجیح میدم به طرف نگم تا روحیه شو از دست نده.ولی بعضی ها بر عکس مرگ رو پذیرفتن.حالا چه به علت بیماری چه به هر علت دیگه.خوب پس بهتره که بدونه…

  3. mohsen Says:

    جواب: 100%
    ترجيح ميدم با دانستن زمان تخمينيه زنده بودنم از اين زمان حداكثر استفاده را ببرم

    جواب مكمل:همان طور كه دوستان گفتن بستگي به روحيه شخص داره اما به نظرم اگر نزديكترين فرد به شخص مورد نظر بگه(مثلا همسر) بهترين راه حله

  4. زهرا Says:

    من فقط میتونم بگم که فعلن خوشحالیم اینجا را یافتیم:دی


  5. میگن یه روز بنده خدایی رو دیدن که خیلی ناراحته . میگن چته ؟ میگه دکتر دکتر زمان مرگم رو تخمین زده . میگن آخی ان شالله کی به سلامتی . میگه دکتر بهم گفته فقط تا آخر عمرم زنده ام .
    ببخشید اگه بی مزه بود ولی از شوخی گذشته من ترجیح میدم اگه خودم مریض بودم دکتر به خودم بگه چون بقیه به خاطر گفتن این موضوع آدم رو دق میدن و ممکنه زودتر از موقع بمیرم و اگه کسی از بستگان مریض بود باز ترجیح میدم دکتر بهش بگه که من هیچ وقت دوست ندارم همچین خبری رو به کسی بگم .
    از این بابت دکتر جون بهت پیشنهاد می کنم خیلی راحت به مریضت بگی که بله و هی نگی متاسفانه یا بدبختانه و یا … چون حتما حکمتی توشه وگرنه خدا که بد کسی رو نمی خواد بزار خود بیمار بفهمه که این براش خوشبختانه است یا بدبختانه .

  6. javad33 Says:

    اول اینکه دکترجون شدی عین سریالها.
    مزیدی 1 حالا مزیدی 2 و بعدا 3 و 4 و… راستی خیلی جالب میشه ها! هر 999 تا پست یه نسخه ارتقا پیدا کنی!؟!؟!
    راستیتش دوستان چقدر نترسن خیلی راحت با مرگ کنار میان!
    اما راستش اگه به من بگن 10 سال دیگه قراره بمیری بازم نمیتونم خودمو تو اون لحظه کنترل کنم.
    متاسفانه اونقدر تو دنیا غرق شدیم که همش فکر میکنیم مردن واسه همسایه است واسه همین کمتر کسی پیدا میشه که آمادگی پذیرش این خبر رو داشته باشه.
    اما خوب حقیقتیه که باید پذیرفت.
    دوستان ما رو از دعای خیر فراموش نکنن.
    شبای جمعه حتما یه فاتحه به تو روح ما بفرستن!
    التماس دعا

  7. تراموا Says:

    من ترجیح میدم هم در مورد خودم و هم در مورد اعضای خانواده‌م، پزشک مطلب رو بگه

  8. gajamoo Says:

    مثل دوستان جدیدی که تو وردپرس به جمع ما ملحق میشن و بهشون خوش آمد میگم،به شما هم خوش آمدی دوباره میگم،چون همیشه جاتون تو اون بالا خالی بود.
    در مورد سوال اول دوست ندارم شما پزشک من باشید،چون از سوابق کاری تون هیچ اطلاعی نداشته و ندارم،ولی اگر همه چیز رو مفروض در نظر بگیریم،دوست دارم مستقیم به من بگویید.
    در مورد بستگان،اگر خدای ناکرده اون شخص پدرم من باشد،روحیه اش مثل منه و عیبی نداره و در مورد بقیه اعضای خانواده اصلاً به آنها نخواهم گفت.
    موفق تر باشی

  9. From Tehran, with love! Says:

    من ترجیح می دم بدونم … ولی به نظرم بهتره که (بسته به شرایط) پزشک این خبر رو اول به خود بیمار بگه، نه اطرافیانش.
    وقتی همچین اتفاقی برای من بیفته احتمالاً ترجیح میدم اول خودم بدونم تا فرصت داشته باشم تا حدودی با یه همچین مسئله غیر قابل گریزی کنار بیام، بعد خودم به خانوادم خبر بدم.
    گاهی خانواده ها خودشون چنان دستپاچه می شن که اوضاع خراب تر و بیمار سردر گم تر میشه و یه درد دیگه به تمام مشکلاتش اضافه میشه. به همین دلیل فکر می کنم بیمار باید این فرصت کوتاه رو برای خودش داشته باشه که بعد از شنیدن خبر بیماری خودش و کنار اومدن با این مسئله، سراغ سنگ بزرگ بعدی که خانواده و نزدیکانش هستند بره.
    به نظر من پنهان کردن مسئله از خود بیمار (باز هم بسته به شرایط) بی رحمیه

  10. sara Says:

    تا اونجایی که من می دونم در Medical Ethics گفته شده که پزشک وظیفه داره تمام جزئیات بیماری رو به اطلاع بیمار برسونه مگر اینکه خود بیمار نخواد. هیچ کس هم به جز با رضایت بیمار حق اطلاع یافتن از بیماری فرد رو نداره. این قانونه و نظر سنجی بی مورده.

  11. gajamoo Says:

    اوه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه
    سارا خانم،یعنی دکتر ما رو گذاشته سر کار؟!
    آره دکتر؟!

  12. 4pesar Says:

    فکر می کنم دکتر بهتر از هر کسی بتونه به بیمارش یه همچین خبری رو بده و برای من فرقی نمی کنه چه برای خودم باشه و چه برای دیگری ترجیح می دم پزشک این کار رو بکنه

  13. بهروز Says:

    سلام دکتر جان . در هر دو مورد دوست دارم مستقیم به خودم و طرف بگویید .

  14. man Says:

    دوست دارم خودم بدونم، با توجه به شناختي كه از خودم دارم. ولي بعضي آدما اگه ندونن بهتره ، چون ممكنه همون چند صباح باقي مانده رو با افسردگي بگذرونن.
    با توجه به اين نميشه يك راي قطعي داد، بستگي به شخصيت افراد داره، بهتره پزشك اول با يكي از نزديكان از روحيه و شخصيت بيمار مطلع بشه و بعد تصميم بگيره.

  15. raoros Says:

    اگه من در حال مردن بودم و شما دکتر بودی، خیالی نیست بیا به خودم بگو!
    اما اعضای خانواده رو بی خیال! فکرشم نمی کنم !

  16. درد Says:

    چرا نتیجه نظر سنجی های این وبلاگ هیچوقت اعلام نمیشه؟


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: